Strona główna La Palma 2024
Wyjazd enduro na La Palmę, 10-17 marca 2024

La Palma, 10-17 marca 2024

Termin: 10 - 17 marca 2024

  • brak wolnych miejsc

Wylot z Krakowa, Warszawy, Katowic lub Berlina (do wyboru) w niedzielę, 10 marca, powrót w niedzielę, 17 marca 2024

La Palma to jedna z Wysp Kanaryjskich - według mnie najciekawsza i najpiękniejsza z nich - "magiczna" wyspa. Nie ma tam turystyki masowej, ani wielkich hoteli, są za to przekraczające 2400m n.p.m. wysokości wulkaniczne szczyty, olbrzymi krater o średnicy 9 km i głębokości 1500 metrów, stożki wulkanów, pola popiołów i piasków wulkanicznych, jęzory zastygłej, skamieniałej lawy, a także niezwykle bujna i różnorodna roślinność.

La Palma to jazda po krawędzi gigantycznego krateru, nierzadko ponad chmurami, które puszystą kołderką otulają wszystko w dole, to szlaki prowadzące przez gęste, tropikalne lasy, które aż kipią zielenią i przywołują skojarzenia z dżunglą (to właśnie tam zostało zrobione Zdjęcie Roku 2016 na Pinkbike.com), to wreszcie 'surfowanie' po polach luźnych, sypkich popiołów wulkanicznych.

Byłem i jeździłem już w wielu ciekawych miejscach, ale trasy i sceneria na La Palmie zachwyciły mnie jak żadna inna miejscówka. Krótko mówiąc - dla mnie La Palma to najpiękniejsze miejsce, w którym kiedykolwiek jeździłem.

W programie wyjazdu 6 dni jazdy w stylu enduro. Na podjazdach będziemy się wspomagać busem, by móc skupić się na zjeżdżaniu i zaliczyć epickie zjazdy o trudnym do wyobrażenia przewyższeniu 2400 metrów - jak ten ze szczytu Roque de los Muchachos (2426m n.p.m.) na plażę nad oceanem. Czy znacie jakieś inne zjazdy o bardziej epickich parametrach? Bo ja nie.

La Palma to przepiękna, cudowna, "magiczna" wyspa, ale zarazem jest to ciężki, niezwykle wymagający technicznie teren, naszpikowany ostrymi, wulkanicznymi skałami. Tamtejsze trasy zdecydowanie nie są więc dla każdego - to propozycja dla miłośników enduro i to tych bardziej zaawansowanych.

1enduro.pl"Jeśli jakość wyjazdu rowerowego poznaje się po tym, jak bardzo nie ogarniasz życia po powrocie, to La Palma z Transalp.pl była absolutnie wybitna" - tak, po powrocie z La Palmy, napisał Michał z 1Enduro.pl

Jego relację (z kapitalnymi zdjęciami!) znajdziesz na jego blogu: La Palma z Transalp.pl : 1Enduro

Poziom trudności

Kondycja: Kondycja: 2/3 (łatwa / średnio-trudna) (łatwa / średnio trudna) Trasy o długości pomiędzy 20 a 50 km dziennie; na podjazdach będziemy się wspomagać busem, tym niemniej każdego dnia suma podjazdów (i podejść) wyniesie pomiędzy 200 a 500 m w pionie.
Trasy w przeważającej części zjazdowe, orientacyjne proporcje to: 80% zjazdy / 20% trawersowanie i podjazdy
Technika jazdy:

Poziom trudności: czarny (poziom 5)

(poziom 5) Trasy o charakterze enduro, w bardzo wymagającym, skalistym terenie - dla zaawansowanych.

Zakwaterowanie i wyżywienie

Naszą bazą wypadową na La Palmie, skąd będziemy eksplorować okolicę, będzie Tazacorte - miejscowość położona w zachodniej części wyspy, niedaleko od oceanu.

Zakwaterowanie w apartamentach (tzn. w pełni wyposażonych mieszkaniach wakacyjnych z kuchnią i łazienką; apartamenty 3 lub 4-osobowe, każdy z nich z 2 sypialniami dwuosobowymi), bez wyżywienia.

Wyżywienie - we własnym zakresie. W apartamentach będziemy mieć do dyspozycji w pełni wyposażoną kuchnię, tak więc można zarówno stołować się w restauracjach, "na mieście", jak też gotować samodzielnie. Zazwyczaj śniadania jemy w apartamencie, a na kolacje wychodzimy do różnych knajp, na miasto.

Przelot

Wylot w niedzielę, 10 marca, do wyboru: z Krakowa o godz. 11:15 (Ryanair), Warszawy (Okęcie) o 10:40 (Wizzair) albo Katowic o 12:10 (Wizzair). W każym przypadku jest to lot na Teneryfę. Tam przesiadamy się na prom, którym dopłyniemy na La Palmę.  Powrót w niedzielę, 17 marca - lądowanie w Krakowie o godz. 22:50, Warszawie (Okęcie) o 23:00, lub Katowicach o 0:05.
Szczegóły odnośnie lotów (a także parkingów przy lotnisku) przekażę zainteresowanym osobom mailem.

Oczywiście, można także wybrać lot z dowolnego, innego lotniska (zależnie od miejsca zamieszkania), choć zapewne w większości przypadków będzie potrzebna przesiadka, bo bezpośrednich lotów na La Palmę jest bardzo niewiele. Odpowiednią kombinację lotów można znaleźć np. przy pomocy wyszukiwarki Skyscanner (w razie potrzeby pomogę).

Bilety na samolot (jak również na prom) nie są ujęte w cenie wyjazdu, należy je kupić we własnym zakresie.

Rowery

Ze względu na (bardzo skalisty/kamienisty) charakter podłoża i tras, najodpowiedniejszym typem roweru do jazdy po ścieżkach i szlakach La Palmy jest full enduro o skoku ok. 160 mm, z nowoczesną, progresywną geometrią, solidnymi, odpornymi na przebicia i przecięcia oponami i regulowaną sztycą.

Rower można zabrać własny - koszt przewozu roweru w samolocie w przypadku Wizzair-a wynosi 416 zł, a w przypadku Ryanair-a 576 zł (łącznie, w obie strony; na promie bez dopłaty). Rower można zapakować do kartonu (takiego, w jakich są one dostarczane do sklepów), albo za ok. 250 zł można wypożyczyć profesjonalną torbę Evoc Bike Travel Bag. Świetny poradnik odnośnie pakowania roweru znajdziesz na blogu 1Enduro: "Rower w samolocie - w co i jak się spakować?"

Jest również możliwość wypożyczenia dobrego roweru enduro na miejscu, na La Palmie. W ofercie tamtejszych wypożyczalni dostępne są m.in.:
Giant Reign 29 1 (rocznik 2021, rama: aluminium, koła 29", amortyzacja przód: Fox 38 Performance Elite 170 mm, tył: Fox X2 Performance 146 mm, hamulce: Shimano Deore (4-tłoczkowe), napęd Shimano Deore XT 1x12) - wypożyczenie na 6 dni kosztuje 216 euro (ok. 970 zł),
Ibis Ripmo AF V1 (rocznik 2021, rama: aluminium, koła 29", amortyzacja przód: DVO Onyx D1 160 mm, tył: DVO Topaz T3 Air 147 mm, hamulce Hayes Dominion A4 203 mm, napęd Shimano Deore 1x12) - wypożyczenie na 6 dni kosztuje 330 euro (ok. 1500 zł),
- Merida One-Sixty 500 (rocznik 2023, rama: aluminium, koła 29", amortyzacja przód: Rock Shox Yari RC 170 mm, tył: Rock Shox Deluxe Select+ 162 mm, hamulce: Shimano Deore (4-tłoczkowe) 203 mm, napęd: Shimano Deore 1x11) - wypożyczenie na 6 dni kosztuje 330 euro (ok. 1500 zł),
- a nawet topowe Yeti SB150 C2 Factory (rama: carbon, koła 29", amortyzacja przód: Fox 38 Factory 170 mm, tył: Fox X2 Factory 150 mm, hamulce: Hayes Dominion A4 203 mm, napęd: Sram GX Eagle 1x12) - wypożyczenie na 6 dni kosztuje 474 euro (ok. 2100 zł).

Koszty

Koszt udziału w wyjeździe (wpisowe) to 1600 zł - w tej cenie zawarty jest 6-dniowy program rowerowy z opieką przewodnika.

Dodatkowe, nie ujęte w tej cenie koszty to:
- zakwaterowanie w apartamentach 3 lub 4 os. - ok. 200-250 euro/os. (rozliczenie wg kosztów rzeczywistych, do podziału pomiędzy uczestników)
- przelot na Teneryfę - ceny biletów się zmieniają, więc jeśli chcesz upolować je w dobrej cenie, to trzeba to śledzić na bieżąco (orientacyjna cena to ok. 1200-1500 zł w sumie, w obie strony)
- transport roweru w samolocie (w przypadku Ryanair-a jest to 576 zł, a w przypadku Wizzair-a 416 zł - łącznie, w obie strony), odpada za to opłata za dodatkowy bagaż rejestrowany lub podręczny
- ...albo wypożyczenie roweru na La Palmie - od 216 euro za 6 dni (ok. 970 zł)
- prom z Teneryfy na La Palmę - 85 euro (ok. 380 zł) - łącznie, w obie strony
- wyżywienie (na La Palmie ceny w supermarketach i restauracjach są zbliżone lub nieco niższe niż w krajach zachodnioeuropejskich, zatem orientacyjnie powiedzmy 700 zł)
- oraz koszty przejazdów busem, do tras (w sumie ok. 170-190 euro, w tym także transfery z i na lotnisko - wg kosztów rzeczywistych, do podziału pomiędzy uczestników)

Program wyjazdu

Jeździmy przez pełne 6 dni pobytu (tj. od poniedziałku do soboty włącznie). W dniu powrotu będziemy mieli kilka godzin oczekiwania pomiędzy promem a odlotem samolotu, które spędzimy na plaży na Teneryfie.

Ze względu na specyfikę terenu i górzysty charakter wyspy, przy eksplorowaniu La Palmy, na podjazdach będziemy się wspomagać busem.

Wycieczki będą miały charakter całodziennych, epickich tripów po górach ze znaczącą przewagą zjazdów nad podjazdami (orientacyjne proporcje to: 80% zjazdy / 20% trawersowanie i podjazdy lub podejścia).

Każdego dnia schemat będzie wyglądał podobnie: o 9 rano przyjadą po nas wynajęte busy, do których zapakujemy się z rowerami, i które wywiozą nas wysoko w góry, wgłąb wyspy (np. na Roque de los Muchachos - 2426m n.p.m., najwyższy szczyt La Palmy). Stamtąd będziemy zjeżdżać na różne strony i w różnych kierunkach, tak żeby zobaczyć i zakosztować jazdy we wszystkich częściach wyspy, która zachwyca nie tylko krajobrazami (i ich wprost niewiarygodnym zróżnicowaniem), ale też bogactwem szaty roślinnej i zmiennością typów podłoża - określenie "kontynent w miniaturze" jest w przypadku La Palmy bardziej na miejscu, niż gdziekolwiek indziej.

La Palma - epicki szlak wzdłuż wschodniej krawędzi wulkanu

Charakter tras

Trasy, którymi będziemy jeździć mają w przeważającej części charakter zjazdowy. Są to bardzo długie, prawdziwie epickie zjazdy o przewyższeniu sięgającym nawet 2400 metrów - jak w przypadku zjazdu z Roque de los Muchachos, najwyższego szczytu La Palmy, z poziomu 2426m n.p.m., aż do samej plaży nad oceanem i to praktycznie w całości w terenie, po skalistych, wąskich, technicznych singletrackach.

Jazdę za każdym razem zaczynać będziemy albo z okolic szczytu Roque de los Muchachos (2426m n.p.m.), skąd do dyspozycji mamy co najmniej 6 różnych zjazdów, na wszystkie strony świata, w tym dwa prowadzące wzdłuż krawędzi olbrzymiego krateru o średnicy 9 km i głębokości 1500 metrów, albo z przełęczy El Pilar na 1500m n.p.m., a kończyć na poziomie morza. Są to więc bardzo, bardzo długie zjazdy i każdy z nich zajmuje od godziny do kilku godzin - aby uświadomić sobie ich skalę, warto wiedzieć, że sam wyjazd busem na Roque de los Muchachos zajmuje półtorej godziny! Z tego względu, każdego dnia, zrobimy "tylko" jeden lub dwa, ewentualnie trzy zjazdy - na więcej nie starczyłoby ani sił, ani czasu, bo i tak jazdę będziemy kończyć późnym popołudniem (do apartamentów wracamy zwykle ok. 18:00, podczas gdy zmrok na La Palmie, w marcu zapada ok. 19:30).

Opisując trasy, które będziemy robić, używam słowa "zjazdy", jednak w tym przypadku jest ono skrótem myślowym, bo tak naprawdę są to epickie, całodzienne tripy po górach, tyle że ze znaczną przewagą zjazdów nad podjazdami. Nie są to więc trasy w całości zjazdowe, lecz zawierają one również wiele krótszych lub dłuższych podjazdów i podejść. W związku z powyższym, zalecam zabranie na La Palmę zwykłego kasku otwartego, ew. z odpinaną szczęką, a nie pełnego, full-face.

Praktycznie wszystkie trasy na La Palmie są całkowicie naturalne, tzn. są to typowe, górskie ścieżki (szlaki piesze), bez sztucznych elementów jak hopki czy bandy. Wiele odcinków jest wolnych i technicznych, wymagających precyzyjnej linii przejazdu i aktywnej pracy ciałem, stosunkowo mniej jest natomiast odcinków łatwiejszych, o gładkim podłożu, gdzie można rozwinąć większą prędkość i cieszyć się flowem.

La Palma, jazda po wulkanicznych piaskach i popiołach - Fot. Michał Lalik, 1Enduro.pl

Charakter terenu, rodzaj podłoża

La Palma jest wyspą pochodzenia wulkanicznego. Przy stosunkowo niewielkiej powierzchni (wyspa mierzy zaledwie 42 km wzdłuż i 28 km wszerz) osiąga wysokość ponad 2400m n.p.m., przez co zalicza się do najbardziej górzystych miejsc świata.

Najbardziej szczególną cechą La Palmy, która sprawiła, że tak się w tej "magicznej wyspie" zakochałem, jest jej niesamowite zróżnicowanie. Na stosunkowo niewielkiej powierzchni napotykamy tu kilka różnych stref klimatycznych i pięter roślinności, a także zróżnicowane krajobrazy powstałe w wyniku działalności wulkanicznej.

W najwyższych partiach gór, wokół Roque de los Muchachos (i pozostałych szczytów tworzących grań kaldery), teren jest bardzo, bardzo skalisty i ma charakter alpejski. Trasy w tej części wyspy są naszpikowane wystającymi skałami i usiane różnej wielkości luźnymi kamieniami, okruchami i odłamkami skał, mamy tutaj też mnóstwo progów i uskoków, ciasnych zakrętów, krótkich, stromych ścianek i innych tego typu atrakcji. Wulkaniczne skały są ostre i bogato urzeźbione, przez co zmuszają do starannego wyboru linii przejazdu i nie wybaczają błędów. Odcinki prowadzące na wysokościach powyżej 2000m n.p.m., czyli powyżej pasma lasów, są najtrudniejsze technicznie, ale zarazem też dostarczają najwięcej wrażeń. Widoki znad krawędzi krateru na postrzępioną grań o ścianach opadających pionowo w dół, ku wypełnionemu kłębiącymi się chmurami wnętrzu gigantycznej kaldery, zapierają dech w piersiach i na długo zapadają w pamięć.

Poniżej znajduje się pasmo lasów. Po zachodniej i południowej stronie wyspy są to lasy sosnowe. Szlaki w tym rejonie są nadal dość skaliste (choć już nie aż tak bardzo, jak w te w najwyższych partiach), tym niemniej w podłożu pojawia się coraz więcej suchej, pylistej gleby. Jazda nabiera płynności, jedzie się tutaj dużo szybciej i przyjemniej, a pojawiające się raz po raz pomiędzy tymi bardziej flowowymi fragmentami różnego rodzaju trudności techniczne (skałki, korzenie, kamienie, progi, uskoki, ciasne zakręty, stromizny, itd.) ani na chwilę nie pozwalają się nudzić.

Po północnej i wschodniej stronie wyspy, w paśmie chmur, na wysokościach pomiędzy 1000 a 1800m n.p.m., lasy sosnowe płynnie przechodzą w niezwykle bujne, gęste i aż kipiące zielenią lasy wawrzynolistne. Magiczne lasy, pełne omszałych gałęzi, mchów i paproci. Normalnie dżungla! Jazda po przecinających te lasy ścieżkach to przeżycie niezwykłe, choć ze względu na dużą wilgotność i zdradliwe, śliskie, gliniaste podłoże i omszałe skały, również wymaga dużych umiejętności i opanowania.

W południowej części wyspy napotykamy z kolei rozległe pola popiołów i piasków wulkanicznych. Krajobraz jest surowy i iście księżycowy, a zielone pędy kanaryjskich sosen żywo kontrastują z czarnymi hałdami popiołów wulkanicznych. Podłoże jest miejscami sypkie i grząskie, co daje niezwykłe wrażenie jazdy jak po piachu czy śniegu.

Na zaostrzenie apetytu filmik, który fajnie pokazuje La Palmę i tamtejsze szlaki:

A tak to wyglądało podczas jednego z naszych wcześniejszych wyjazdów:

 

Dla kogo? Poziom trudności

Szlaki na La Palmie są w przeważającej części bardzo skaliste, kamieniste i wymagające technicznie. Poziom trudności tamtejszych tras jest wysoki i bardzo wysoki, natomiast łatwiejszych, bardziej flow-owych odcinków jest stosunkowo niewiele.

Podłoże jest naszpikowane ostrymi skałami wulkanicznymi oraz luźnymi kamieniami, odłamkami i okruchami skalnymi o różnej wielkości. Z kolei szlaki prowadzące przez wilgotne, dżunglowate lasy wawrzynolistne potrafią być śliskie i zdradzieckie (wilgotne, obślizgłe skały i sporo gliny).

Krótko mówiąc, La Palma to propozycja dla doświadczonych, zaawansowanych riderów, zaprawionych w bojach na naturalnych, górskich ścieżkach, którzy preferują jazdę w stylu enduro i dobrze się czują na trudnych technicznie zjazdach w stromym, skalistym terenie.

Trasy na La Palmie są zróżnicowane, ale w przeważającej części wymagające, a nawet bardzo wymagające technicznie. Ich poziom trudności odpowiada trasom czarnym trasy czarne

Są też odcinki łatwiejsze, płyniejsze, odpowiadające trudnością trasom czerwonym, czy nawet niebieskim, tym niemniej, aby sprawnie się poruszać i mieć przyjemność z jazdy, wymagane jest, by każdy z uczestników miał dobrze opanowane i czuł się swobodnie na naturalnych szlakach o skalistym i kamienistym podłożu, o trudności odpowiadającej trasom czarnym trasy czarne

Jeśli nie masz pewności czy dasz sobie radę i czy tamtejsze trasy będą dla Ciebie odpowiednie, to zadzwoń lub napisz do mnie (tel. 500 575 311, e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. ) - postaram się doradzić.

La Palma - zjazd skalną "ścianą" do Puerto de Tazacorte

 

Zgłoszenia

Chęć udziału w wyjeździe można zgłosić mailem, na adres Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , albo telefonicznie: 500 575 311.

Po otrzymaniu zgłoszenia zarezerwuję dla Ciebie miejsce i poproszę o wpłatę zaliczki w wysokości 1000 zł. Pozostałą część (600 zł) należy wpłacić w terminie do 31 stycznia 2024.

Grupa będzie się składać z min. 5, max. 11 uczestników (+ przewodnik/organizator - Tomasz Pawłusiewicz)

 

Więcej o La Palmie

La Palma jest wyspą pochodzenia wulkanicznego, należącą do archipelagu Wysp Kanaryjskich. La Palma jest jedną z mniejszych spośród 7 wysp tego archipelagu - jest 3x mniejsza od Teneryfy i ponad 2x mniejsza od Gran Canarii, za to jej najwyższy szczyt - Roque de los Muchachos wznosi się na wysokość aż 2426m n.p.m., dzięki czemu jest najwyżej położonym punktem na wszystkich spośród Wysp Kanaryjskich, z którego można zjechać na rowerze. Ze względu na to, że powierzchnia wyspy jest stosunkowo niewielka, a góry osiągają tak duże wysokości, La Palmę można uznać za jedną z najbardziej górzystych wysp świata.

Dominującym elementem topografii terenu jest olbrzymi krater Caldera de Taburiente o średnicy 9 km i głębokości ponad 1500 metrów. Ściany krateru (a właściwie kaldery, czyli wielkiego zagłębienia powstałego wskutek eksplozji wulkanu) tworzą układającą się w półkole grań z najwyższym szczytem Roque de los Muchachos osiągającym wysokość 2426m n.p.m.

Drugim kluczowym elementem topografii terenu jest rozciągający się z północy na południe grzbiet Cumbre Nueva / Cumbre Vieja, który rozdziela wyspę na dwie różne strefy klimatyczne. W północnej i wschodniej części La Palmy klimat jest nieco chłodniejszy, z większym zachmurzeniem i wyższymi sumami opadów, podczas gdy południowa i zachodnia część wyspy (to tam, gdzie będziemy stacjonować) cieszy się większym nasłonecznieniem, wyższymi temperaturami i mniejszą ilością opadów.

Istotną kwestią odróżniającą La Palmę od Teneryfy czy Gran Canarii, jest to, że na La Palmie nie ma turystyki masowej. Nie ma tam wielkich hoteli, nie lata tam Ryanair, i raczej nie znajdziecie tej wyspy w ofercie biur podróży. Są za to przekraczające 2400m n.p.m. wysokości wulkaniczne szczyty, olbrzymi krater, stożki wulkanów, pola popiołów wulkanicznych, jęzory zastygłej, skamieniałej lawy, a także bogata, bujna i niezwykle zróżnicowana roślinność. Miejscowości i zabudowa zachowały tradycyjny, kanaryjski styl i lokalny koloryt.

Klimat La Palmy, podobnie jak pozostałych Wysp Kanaryjskich, jest określany mianem "wiecznej wiosny" - z umiarkowanymi temperaturami (przez cały rok), dużą ilością dni słonecznych oraz rzadkimi i nieregularnymi opadami. Niezależnie od pory roku mamy tu niemalże gwarancję dobrej pogody. W marcu temperatury na wybrzeżu, w ciągu dnia oscylują wokół przyjemnych 20-25 stopni (wyżej, w górach jest oczywiście odpowiednio chłodniej), a woda w oceanie ma ok. 18 stopni.

La Palma dzięki swojej bujnej, całorocznej wegetacji jest znana jako "isla verde" ("zielona wyspa") i "la isla bonita" ("piękna wyspa"). To co wyróżnia La Palmę, to niesamowite zróżnicowanie krajobrazów i szaty roślinnej na bardzo niewielkiej powierzchni. Gęsta i bujna roślinność wilgotnej północnej i wschodniej części wyspy jest zupełnie inna niż suchej części południowej i zachodniej. Na to nakłada się jeszcze zróżnicowanie pionowe - czyli piętra roślinności. Wszystko to razem sprawia, że możemy jednego dnia przejechać przez kilka stref klimatycznych, podziwiając zmieniające się i kontrastujące ze sobą krajobrazy. Począwszy od skamieniałej lawy i otwartych terenów wysokogórskich, poprzez lasy sosnowe, gęste, przypominające dżunglę lasy wawrzynolistne, suchą roślinność typu śródziemnomorskiego, aż po księżycowe, niemal zupełnie pozbawione roślinności krajobrazy wulkaniczne. To wszystko, ta niesamowita różnorodność, skupiona na tak niewielkiej przestrzeni, sprawia, że La Palma jest według mnie najciekawszą ze wszystkich Wysp Kanaryjskich i najpiękniejszym miejscem, w którym kiedykolwiek jeździłem.

Zobaczcie zresztą sami - opowiedziana zdjęciami relacja z pierwszego, rozpoznawczego wyjazdu w kwietniu 2016:

La Palma, kwiecień 2016 - fotorelacja